บันทึกของฉัน !
posted on 09 Sep 2009 14:56 by lonely-memo in me
ก่อนหน้านี้....เห็นเธอคนนั้นชอบมองเราเหลือเกิน หน้าตาเธอก็ดีดูนะ ตัวเล็ก ไม่ผอม ไม่อ้วนมาก ชอบแต่งหน้าจัด ขี้วีน (จากที่เห็นๆ น่ะนะ) ชอบยิ้มให้เรา หรือนี่เราคิดเอาเองก็ไม่รู้นะ และข้อเสียของเธอก็เยอะ อย่างนึงเลยที่รับไม่ได้คือ เธอสูบบุหรี่!...... วันนั้นจะกลับบ้านหลายวันเลยตัดสินใจขอเบอร์เธอ แต่เธอบอก "ยังไม่ให้ตอนนี้" พอได้ยินอย่างนี้แล้วก็รู้สึกดี อย่างนี้เธอก็มีใจให้ล่ะ
ตั้งแต่วันนั้นมาเราก็ทักทาย ยิ้มให้ แซวๆ ว่าเมื่อไหร่จะให้ซะที เธอก็บอกว่า "เอางี้ อีก 3 เดือนเดี๋ยวเราให้เอง" ได้เห็นว่าเธอก็แบบเขินอาย บางทีเหมือนไม่กล้าคุยกับเราด้วยซ้ำ อย่างนี้ก็มีความหวังน่ะสิเรา เออสามเดือนมันนานจังเนอะ แต่ไม่เป็นไรได้เจอทุกวันอยู่แล้ว ได้เห็นหน้าได้คุยทุกวันแค่นี้ก็ดีมากพอแล้ว ..
3 เดือนผ่านไป เราก็ขออีกรอบ คราวนี้เธอบอกมีแฟนแล้ว ก็เลยบอกไปว่า "แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่ทีแรก!!" เราเองก็กลับมาคิดใหม่ ในเมื่อเธอมีแฟนแล้วก็ไม่ต้องคิดไรแล้วล่ะ อีกอย่างคือเราสองคนก็ไม่ได้มากไปกว่าได้พูดคุยกันเหมือนๆ เดิมอยู่แล้ว
เสียดาย เสียใจอยู่พักนึง แต่พฤติกรรมยังเหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้าเกิดมากไปกว่านี้เราคงเสียใจมากกว่านี้แน่ๆ แต่ช่างเหอะ ตอนนี้ทำใจได้แล้ว ไม่คิดเหมือนเดิมแล้ว กลับมาเป็นคนเดิม ....
พอมาช่วงนี้ ตอนนี้มาบอกเราว่าเลิกกับแฟนแล้ว เอาเบอร์เรามั้ย? ..
และในตอนนี้...ก็คนมันไม่สนแล้วนี่เนอะ ถึงให้มายังไง ความรู้สึกนั้นในตอนนั้นได้หายไปหมดแล้วล่ะ หรือถ้าเธออยากคุยกันแบบไม่ไช่เพื่อนเราก็ทำไม่ได้แล้ว คงเหมือนตอนที่เธอมองเราในตอนนั้น ....ไม่อยากให้ใครเจ็บอีกแล้วว่ะ พอเหอะ !! อายุก็ไม่ไช่เด็กๆ แล้ว
edit @ 9 Sep 2009 15:16:54 by of memory